Przyszłaś na świat w maju. A wokoło kwitły bzy, kwiatostany kasztanów dumnie wznosiły się ku słońcu,  konwalie swymi delikatnymi dzwoneczkami kazały zatrzymać wzrok na chwilę i rozkoszować się ich zapachem…Budziło się nowe życie. Dwadzieścia dziewięć lat później wiosna miała takie same oblicze. Tym razem czekałaś na narodziny swego syna Mateusza. Z nadzieją.

Rozmawiamy z księdzem prałatem Władysławem Nieszporkiem, proboszczem i kustoszem Bazyliki Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja w Piekarach Śląskich oraz Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej.

Coraz więcej osób odwiedza Księżą Górę, a mimo wszystko nie wpływa to negatywnie na środowisko naturalne (poza śmieceniem). Dowodem mogą być coraz liczniej pojawiające się zwierzęta. Nie tylko bażanty i zające dodatkowo przywiezione do parku, ale coraz częściej można spotkać wiewiórki, jeże, jaszczurki, zaskrońce, lisy, sarny oraz wiele gatunków ptaków (sporo zdjęć można zobaczyć na www.mosir.radzionkow.pl w dziale konkurs fotograficzny).

Z pewnością czytelnicy pamiętają czasy, kiedy w radzionkowski krajobraz wpisane były furmanki, zaprzężone w konie, wiozące słomę, ziemniaki i inne płody rolne oraz węgiel lub drzewo na opał z kopalni. Latem ulicami przejeżdżały drabinioki, pełne pachnącego siana. Za furmankami biegły dzieci, szczególnie chłopcy, którzy uwielbiali się na nich wieszać, niezauważone przez furmana. Gdy ich zauważył, krzyczał i odganiał biczem, nie ze złości ale z troski, by im się nic nie stało. Jaka to była „uciecha” przejechać się chociażby kawałek drogi. Na ulicy było spokojnie i bezpiecznie. Tylko sporadycznie przejechał ulicą jakiś samochód osobowy. 

Karola spotkałam po raz pierwszy na korytarzu radzionkowskiego Gimnazjum im. Ojca Ludwika Wrodarczyka. Został zaproszony z sąsiedniego liceum na rozstrzygniecie konkursu fotograficznego. Wtedy myślałam, że to maturzysta. Pomyliłam się, bo chodził wówczas do pierwszej klasy. Już wtedy po krótkiej wymianie zdań wiedziałam, że to ktoś nieprzeciętny. To nie dlatego, że miał w ręce dobrej marki aparat fotograficzny i wyglądał na osiemnastolatka….

Marian Makowski, mam 75 lat, wykształcenie wyższe, zawód - projektant budowlany, od urodzenia Cider, wdowiec, emeryt. 

 Jeszcze za dobrych czasów dla Gminy już były kłopoty ze składaniem odpadów. Kończyło się wysypisko w Rojcy, myślałem - co dalej? Przyszła mi taka myśl, że trzeba wybudować spalarnię śmieci. Zwiedziłem wcześniej we Wiedniu taką spalarnię w centrum stolicy. Budynek wyglądał futurystycznie, jak któraś z budowli Gaudiego, projektanta katedry w Barcelonie. Zapaliłem się do tego pomysłu i podsuwałem go wielokrotnie różnym prominentnym osobom z Ratusza i OPEC (Okręgowe Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej).